Selecteer een pagina

Het verhaal van Frank

Via een patiënten WhatsApp-groep kreeg ik te horen dat een zekere Robin gespecialiseerd is in kinebehandelingen voor mensen met Friedreichs Ataxie. De laatste maanden weet ik geen raad meer met mijn voeten, dus was dit zo’n beetje een laatste strohalm. Toen ik gecontacteerd werd door hem, las ik zijn website en was zeer onder de indruk. Na een telefoontje spraken we bij mij thuis af.

Op een avond kwam hij gewapend met een kinetafel en elektrische apparaten toe. Eerst kwam er een aftastend gesprek, waarna ik dankzij mijn lift op zijn tafel kroop. Ik had zelf al gemerkt dat de positie van mijn heupen afhankelijk is van de toestand van mijn rug en dat de positie van mijn linkerbeen afhangt van de spanning in mijn bovenbeen. Robin legde uit dat heel het lichaam aan elkaar hangt en vooral die drie dingen (onderrug, bovenbeen & onderbeen/voeten).

Eenmaal op tafel begon hij met verschillende tools te werken, waaronder cupping. Met dit apparaatje, maakte hij opperhuid los van de spieren. Een serieus pijnlijke bedoening. Later mobiliseerde hij mijn gewrichten.

Twee uur later zat de behandeling erop. Ik had enorm veel pijn gehad en merkte eigenlijk niet direct zoveel verschil. Wel was ik overtuigd van zijn denkwijze en vertelde hij vele dingen die ikzelf al ondervonden had in mijn leven. Zijn theorie is duidelijk onderbouwd.

De morgen erna ging ik naar het TrainM Revalidatiecentrum in Antwerpen. Het lopen is nog nooit zo goed verlopen. Zelfs toen ik achteraf bij een kinesist langsging, zei deze dat mijn benen nog nooit zo soepel aanvoelden en dat mijn voeten mooi recht stonden. Het traject word vervolgt.